Eindelijk, ding 23 is klaar

Tijd om de balans op te maken, de concluding remarks te schrijven en de bul in ontvangst te nemen. Ten eerste zie ik 23 dingen als "kennismaken & experimenteren met". Het Web 2.0 is niet iets wat je kunt leren, als een soort van cursusmodule. Het is gewoon een wagon in de internettrein die voortraast en ons meesleept. Voorbeeldje? Terwijl ik hiermee bezig ben, pak ik zak muntdrop. Op de verpakking zie ik een unieke code, waarmee je 1000 Euro kunt winnen. Maar dan moet je wel naar hun website gaan en de code intypen. Je raadt het al: geen prijs, maar wel traffic naar hun website.
Enfin, we gaan verder met de rapportage. De favoriete dingen die ik (beter) heb ontdekt waren (naast het schrijven in deze blog) vooral de muziek en foto gerelateerde applicaties. Ook de Symbaloo Prive Homepage gebruik ik nu dagelijks.
Zaken waar ik minder mee heb zijn de social networks. Ik geef de voorkeur aan een kleine groep echte relaties "met content", in plaats van honderden vrienden die ik toch nooit zie. Het moet wel ergens over gaan, anders vind ik het zonde van mijn tijd. Bovendien ben ik niet zo nieuwsgierig wat anderen (prive) doen. Overigens vind ik het Ning gebeuren wel een mooie applicatie. Maar ook hiervoor geldt dat het met de content 'sûterich' gesteld is. Tenminste, van wat ik er van gezien heb.
Na het lezen van het-boek-dat-ik-nog-niet-heb (Wat zou Google doen) heb ik een veel beter inzicht gekregen waarom het gaat in de wereld van digitale overvloed, waarin voor schaarste geen plek is. Een goed voorbeeld is het kennisnetwerk Wikipedia.
De vraag wat het doet met de organisatie is een lastige. De toekomst is internet en interactiviteit. De praktijk is dat bieb klanten worstelen met een technologische infrastructuur die achter loopt. Vergelijk bijvoorbeeld de websites achter ontdekdebieb.nl met wat er allemaal mogelijk is.
Een mooi voorbeeld van Web 2.0 vind ik de cursus EduFrysk van de Afûk. Hun website is modern, helder opgezet en biedt veel functionaliteit. Zonder dat je er in verdwaalt. Een andere website die er 'nice & fresh' uitziet is ItNijs.nl, die het dagelijks nieuws brengt in de Friese taal.
De dingen die mij verrasten: Deze cursus heeft me veel meer tijd gekost dan ik had verwacht. Als je er per ding 30 à 60 minuten aan besteedt, leer je maar een fractie van wat er wordt aangeboden. Misschien een idee om wat meer structuur aan te brengen? Bijvoorbeeld door de stof te presenteren in 3 niveaus: 1-De KERN, voor degene met weinig tijd (organiseren rondom Lee LeFever filmpjes) 2-DHZ-MODULES, voor wie meer wil weten 3-Alles voor de HEAVY-USER, met details, tips & trucs, artikelen, links, technische info, etc).
Concreet punt voor verbetering: Uitreiken van 2 vellen A4 bij aanvang van de cursus. Eéntje waarop structuur, jargon & werkwijze van de cursus helder wordt uitgelegd. En een formulier om al je kerngegevens (mailadres, naam weblog, inlogcodes, etc) in te vullen. In het begin heeft het me veel moeite gekost te weten "waar ik was" en hoe ik de volgende keer de draad weer moest oppakken.
Overigens staat er ook een taalfoutje in de tekst bij Ding 23: ...allesweter die verteld hoe het moet, maar een begeleider die...
Dan nog even de aanvulzin afmaken...: "23 Dingen was voor mij een verplicht nummertje". En nu mijn 23 dingen klaar is heb ik weer veel (?) tijd. Om te besteden aan mijn andere cursus. En om Oeroeg te gaan lezen. Hoezo, professsionele deformatie...

Een nieuwsfragment van ItNijs.nl
It Belje-my-net Register is al skoftke online. Dochs binne de steurende tillefoantsjes net samar oer.

Ding 22 ... Bibliotheek 2.0

Openening statements: "Bibliotheek 2.0 moet". Figurant 1: "2.0 dat lijkt op een software release...". Figurant 2: "Laten we maar wachten, 3.0 wordt vast nog veel beter!". Ad1 1 - Als je niet weet wat het is, mis je het ook niet. Ad 2 - Als je de ideale situatie wilt, kun je de rest van je leven blijven wachten. De moraal van dit filosofische verhaal. B 2.0 is niet dé oplossing, voor een groot deel van het publiek is het (wellicht) helemaal niet belangrijk. Is het een verzamelbegrip om al die sociale interactieve internet oplossingen in te vangen? Of is het gewoon een statement waarmee je kunt aangegeven dat je lekker met de tijd meedoet?
Hoe e-interactive moet een bibliotheek zijn? Uiteindelijk is het lezen van een boek (of dat nou op papier is of op een e-reader) een tamelijk individualistische activiteit. Beschouwen we de activiteit lezen als een black box, dan kunnen we er een input en een output aan hangen. Voor de input kun je moderne technologie inzetten om mensen te prikkelen, nieuwsgierig te maken, uit te nodigen en aan te zetten tot lezen. Vraag blijft of ze daarvoor de bieb nodig hebben... Aan de output zijde kun je mensen tools bieden om gedachten uit te wisselen, 'het er over te hebben' en sociale interacties uit te lokken. Overigens is de vraag hoever je daar als bibliotheek in moet meegaan. Lekker klessebessen op internet met klanten? Daar kun je de hele dag mee vullen... en de centen van de baas zijn niet van blik. Oftewel, wie zal dat allemaal betalen?
Pas na deze intro ben ik de achtergrondartikelen etc. van dit ding gaan lezen. Het artikel van Frankwatching over de Bieb Vlissingen vind ik een goed voorbeeld. Pak uit alle mogelijkheden een klein aantal die passen bij de bedrijfsdoelstellingen. Als zo'n oplossing aanslaat, kun je hem uitbreiden, verbeteren en promoten. Nieuwe behoeftes dienen zich vanzelf aan en dan kun je weer zoeken in de 2.0 toolbox om te kijken wat het beste bruikbaar is.
En toen wilde ik de beide u-tjoeb filmpjes bij dit ding gaan bekijken. Dat is nu even vervelend, want ik zit net zo lekker te luisteren op Finetune (mijn nieuwe digitaal station) en dan gaat die meneer door "Eight miles high" heen praten. Wordt het weer net even teveel multi media. Tekenend voor deze tijd van overaanbod en consumptie gretigheid... Kortom, keuzestress. Ik moet kiezen! Tijdje later: Ja, ik heb de beide filmpjes van Dennis Eijsten bekeken. Heel verhelderend.

Ding 21 is de Aquabrowser

Een aantal jaren geleden raakte ik via historisch en genealogisch onderzoek bekend met de Aquabrowser van Tresoar. Het is een goed hulpmiddel als je boeken (of andere bronnen) wilt zoeken, waarvan je niet precies de titel of andere kerngegevens weet. Het is een vorm van intuïtieve exploratie, met een grote trefkans voor aanverwante relevante items waarvan je het bestaan niet weet.
Met name als er sprake is van een enorm data-aanbod (wat met het internet het geval is) bewijst deze manier van zoeken goede diensten om een eerste of voorlopige afbakening te maken. Ooit was het merendeel van alle schriftelijke kennis te vinden in de bibliotheken. Inmiddels is dat niet meer het geval, want internet heeft die rol overgenomen. De bieb is daardoor niet meer de fysieke zoekplaats, maar meestal is dat bij de consument thuis. Als mensen willen vinden wat ze zoeken moeten ze wel eesrt weten wat ze willen zoeken. De bibliotheken hebben m.i. een rol om de mensen op het juiste spoor te krijgen, cq. een "aanleiding" te geven of nieuwsgierig te maken.
Na het lezen van de achtergrondinfo heb ik een account aangemaakt in My Discoveries en ben ik met de Aquabrowser een aantal titels gaan taggen. Ik vind het erg lastig om op een consquente wijze te doen. Voorbeeld: als ik morgen hetzelfde boek zou taggen is de kans vrij klein dat ik daarvoor precies dezelfde woorden zou gebruiken. Het wordt dan al snel ongestructureerd en bij een groot aantal titels zal het wel rommelig worden. Wat me handig lijkt is 3 of 4 standaard-kenmerken bij elke titel, zoals "heb ik zelf", "wil ik aanschaffen" en "wil ik nog lezen".
De Aquabrowser van ontdekdebieb.nl gebruik ik al een tijdje en het viel me al eens op dat bij talrijke titels de afbeelding ontbreekt. Maar ik heb meer kritiek: Dezelfde titel staat (regelmatig) meerdere malen in een zoeklijst. Als je van zoeklijst inzoomt voor meer info op een titel en daarna weer teruggaat staat je cursor meestal ergens anders (hoger) in de lijst. Dat betekent weer onnodig scrollen. Nog één: ik heb gemerkt dat het maken van tags niet bij elke titel mogelijk is. Kortom de Aquabrowser is een fijne tool, maar in de backoffice moet de boel wel op orde zijn. Dus complete informatie met afbeeldingen, op consistente wijze en gepresenteerd zonder redundantie.

Twitter ding

Op 17 oktober stond er een artikel over Twitter in de Leeuwarder Courant. Uiteraard had ik er al eerder over gelezen, o.a. dat Maxime Verhagen een actief gebruiker is. Mijn eerste indruk van Twitter: een oppervlakkig medium met geschreeuw van mensen die overal iets over te melden hebben en dat waarschijnlijk morgen alweer zijn vergeten. Zo heb ik op Twitter gezocht op Scheringa en Gerrit Zalm. Heel actueel op dit moment. Het lijkt alsof de tsjilpers elkaar willen overtroeven in grappigheid, spitsvondigheid en originaliteit met als doel deze mensen in het openbaar af te branden. Een soort virtuele schandpaal en dan op wereldschaal. Enfin, het is net als met de TV; uiteindelijk bepaal je zelf wat je ziet en leest…
Maatschappelijk gezien is Twitter overigens wel een heel interessant fenomeen. Denk bijvoorbeeld aan de snelle berichtgeving uit verre gebieden, zoals de hotelaanslag in Mumbai en de bijna-revolutie van Iran.
Nu zou ik vrolijk kunnen gaan twitteren dat ik met mijn laptop op schoot zit, daarna de poes eten geef, vervolgens ga pissen en daarna ga pitten. Maar jammer dan, ik heb het nu al in mijn blog ingetypt. By the way, who the f#$%ck wants to know all this s*&%t? Gjin ien ommers? In noflike joun dan mar!
Tot slot een nuttige toepassing: Voor organisaties, bedrijven of personen die "in de picture" zijn is de Twitter searchfunctie een snelle manier om uit te vinden hoe het staat met hun imago.

Ding 20 gaat over online muziek

Mijn favoriete dingetje. Een paar jaar geleden luisterde ik vaak naar de online personal jukebox Pandora. Naarmate je er langer mee werkte paste de keuze van de gelecteerde muziek steeds beter bij mijn smaak. Daarbij kwamen talrijke songs voorbij die ik al lang vergeten was. Maar nog leuker: ook goede muziek van bands waarvan ik nog nooit had gehoord. Daarna ben ik Grooveshark gaan gebruiken, doch daar heeft mijn router wat problemen mee als ie een uur aanstaat.
Enfin, eerst maar even ingelogd op LastFM. De eerste keuze viel op eentje van Leonard Cohen. Na enig rondneuzen op de site kom ik tot de conclusie dat alles wat ik indertijd via Pandora gebruikte er in zit. Onbewust ga je iets nieuws toch vergelijken met iets wat je al kent... Het zoeken op artiest is ook een interessante functie. Dan zie je niet alleen de albums en de songs, die je afzonderlijk kunt aanklikken, maar ook de related tracks. En zo kwam ik bij Uriah Heep, waarvan ik nog een aantal (of misschien wel alle) LP's al jaren onafgespeeld op zolder heb staan. Elpees? Ja, dat zijn van die platte zwarte schijven waar je muziek uit kunt halen met een naaldje. Ongelooflijk maar waar.
Inmiddels heb ik de artikelen gelezen en besloten dat ik een nieuwe muziek site ga proberen. Dat is Finetune.com die in de alternatieven lijst van Frankwatch staat. Het aanmelden ging eenvoudig en snel, zonder eerst verificatielinkjes in e-mail berichten te moeten aanklikken. Een hele tijd later: Finetune mag blijven en daarom heb ik hem nu toegevoegd aan mijn Symbaloo pagina.

Over sociale netwerken

Na het bekijken van het Lee LeFever filmpje herinner ik me een aantal ervaringen met het verschijnsel social networks. Bij het zoeken naar oude bekenden (uit de tijd van vóór het internet) kwam ik verwijzingen tegen naar Facebook en andere sites. Ook zijn er diverse websites om oude klasgenoten terug te vinden. Vaak staan er alleen maar namen in en hebben de betreffende personen zich nooit echt aangemeld. Verder had ik me (meer dan een jaar geleden) aangesloten bij een netwerk voor ondernemers, als ik het goed herinner via de Kamer van Koophandel. Daarmee ben je dan een tijdje bezig, deels uit nieuwsgierigheid. Na verloop komen er allerlei andere interessante internet applicaties op je pad en dan verdwijnt zoiets weer uit beeld.
De essentie is me duidelijk; het schijnt dat je binnen 7 stappen (is mensen) toegang hebt tot de koningin of Obama. Niet dat die daar op zit te wachten... Maar het idee is dat je met iedereen contact kunt leggen als je weet via welke mensen de lijntjes lopen. Dat is waarmee de social networking software kan helpen.
Vanuit het linkdossier heb ik een aantal websites bezocht; sommigen zijn wel heel typisch Amerikaans. Toen ben ik gaan kijken op Schoolbank.nl (die heel veel gebruikers schijnt te hebben). En dan moet je je aanmelden met adresgegevens en geboortedatum. Daarin heb ik dus geen zin, want ik heb geen flauw idee waar dat terecht komt en wie dat beheert.
Na het bekijken van diverse websites en lezen van de artikelen kom ik tot de conclusie dat LinkedIn mijn voorkeur zou hebben. Na inloggen heb ik een aantal profielen bekeken en daarbij kwam ik ook nog enkele bekenden tegen.
Zoals voor veel toepassingen geldt ook hiervoor: als je weet wat je ermee kunt en het past binnen je plaatje van 'behoeften, wensen & doelen' is het nuttig.
Tot slot een citaat dat ik vond in zo'n profiel: Lezen is denken met andermans hoofd.

Ding 18 - de digitale boekenkast

Toen ik de info las over Library Thing herkende ik veel dingen van een andere applicatie waarmee ik een tijdje geleden heb geëxperimenteerd. Dat is Shelfari.com, waarop je de boeken in een kast (op je beeldscherm) kunt plaatsen. Dat was vooral handig voor het beheren van een grote collectie boeken. Met Library Thing gaat het vooral om interactie en delen van informatie. Nu moet ik zeggen dat het me niet zo kan boeien wat andere mensen (die ik niet ken) in hun boekenkast hebben staan. Bovendien zijn de meeste boeken die ik heb non-fictie, ondermeer over geschiedenis. Een groot deel betreft boeken die niet eens meer nieuw te koop zijn. Kortom, voor mij is LT niet een toepassing die ik nu nodig heb.
Het filmpje met Wim de Bie is sterke humor en lekker relativerend.
Waarvoor is het dan wel interessant? Daarbij denk ik in eerste instantie aan leesclubs, waarvan de leden zowel onderling als met leden van andere leesgroepen informatie kunnen uitwisselen. Wanneer "iemand" van de bieb een stuk voorwerk zou doen, met een "toegesneden" content (o.a. de gehele huurcollectie) zou dit een mooie tool kunnen zijn om leesgroepen te stimuleren en wellicht nieuwe gebruikers te werven. Verder kan ik nog melden dat ik dizzie.nl een prettige en duidelijke website vind. Zo heb ik "zoek" gedaan op een aantal auteurs (o.a. Geert Mak) en dan krijg je in no time een overzicht van zijn boeken met foto, beschrijving en rating. Misschien een idee om nog eens een koppeling vanuit de Aquabrowser te maken, rechtstreeks naar Dizzie?

Ding 17 - Web 2.0 applicaties

Na het lezen van de tekst heb ik eerst eens rondgeneusd in Programmable Web. Daartussen staan een aantal bekenden, zoals Google Adwords, Google Analytics, koersomrekening en sites om je mail online te lezen, terwijl het op de server blijft staan. Handig als je onderweg bent. Bij de volgende link ingezoomd op muziek. Daar kwam ik Pandora Internet Radio tegen, die vertelt me mijn IP nummer en het land waar ik zit en dat het daarom niet meer gratis is. In het verleden gebruikte ik deze site regelmatig met een Amerikaans adres, maar daar trappen ze niet meer in... Dus toen heb ik maar een nieuwe LastFM account aangemaakt. Mijn vorige inlogcode, die ik een tijd niet heb gebruikt wegens router storingen, ben ik natuurlijk allang weer vergeten. Ik moet zeggen dat dit hoofdstuk talrijke interessante links bevat. Op het moment dat ik weers eens op zoek ben naar een specifieke applicatie is dit een prima plek om te starten. En terwijl de jukebox van LastFM vrolijk doorspeelt lees ik het beschouwende artikel van Frankwatching. Kortom na een uur kom ik er achter hoeveel toepassingen er zijn waarvan ik nooit heb gehoord. Een handige site vind ik Tweakers Net, hierop is veel informatie te vinden over het oplossen van h/w en s/w problemen met de computer. Tenslotte wat maffe humor fimpjes bekeken, zoals van & door een automobilist die tijdens een dikke regenbui door een grote plas rijdt naast een bushalte waar een groepje schoolkinderen staat te wachten. En ik vond ook een foto van een EIKEL-piercing. Vanwege de censuur maar even naar een externe link.

Ding 16 - You tube

Het eerste wat me opviel was dat er ook een Nederlandse versie is van YouTube. Dat was nieuw! Toen ik er naartoe klikte stonden er meteen een aantal filmpjes van mijn favoriete popgroepen. Dat is uiteraard geen toeval. Netzomin als wanneer je op buitenlandse websites (meestal Amerikaans) toch Nederlandstalige reclame krijgt voorgeschoteld. En volgens het Wikipedia artikel schijnt ook ook een porntube te zijn; dat die bestond had ik ook nog niet meegekregen.
Een half jaar geleden kreeg ik per mail een linkje van een oude vriend die vanaf zijn rijdende motor op de Route 66 een filmpje had gemaakt. Zo kun je dus beeldmateriaal versturen zonder het e-mail verkeer te belasten met zware bijlages.

Regelmatig gebruik ik de tjoeb om oude muziekfilmpjes te bekijken. De leuksten zijn die met echte beelden, want soms laten ze alleen een compilatie van platenhoezen zien. Zelfs van Nederlandse bands uit de jaren 60 is er inmiddels een behoorlijk aanbod. Naast de bekende namen als Golden Earrings (toen nog met de s), Shocking Blue, Earth & Fire ook de al lang vergeten namen als Rodys, ZZ en de Maskers, Outsiders, Q65, Motions, The Hunters en nog veel meer. Van de ene naam kom je weer op de andere jeugdherinnering. Dit is dus een prima oplossing voor het digitaal bewaren van audio visueel cultureel erfgoed.

Een filmpje van de piepjonge Piet Veerman met zijn Cats:


Gewoon zoekwoorden intypen op YouTube leidt ook tot verrassende resultaten. Kortom, de zapavonden op TV zijn vervangen door surfen op dit kanaal. Je kunt er uren mee doorgaan. Meestal doe ik dat in de luie stoel met de laptop. Als de batterijen leeg zijn is dat meestal tevens een teken dat het weer tijd om wat nuttigs te gaan doen.
Dit is directe externe link naar een filmpje van Wally Tax en de Outsiders.

En dan hier nog eentje die ik via de HTML code heb verkleind. Het venstertje dat hierboven staat is het kleinste wat je van youtube kunt halen. 100 pix hor/ ver eraf en het blijkt ook nog te werken. Gelijk maar het kleurtje van de rand veranderd.

Ding 15 Podcast

Zonet de website van Bibliotheek Waterweg Schiedam bekeken en beluisterd. Een mooi voorbeeld van lezen en luisteren tegelijk. Terwijl je luistert, is het betreffende tekstfragment gemarkeerd. Ook handig voor mensen die Nederlands willen leren. Zonet iets gelezen over een Flashmob met Oeroeg. Overigens betwijfel ik het of het die naam mag dragen, omdat het ver (2 weken of zo) vantevoren wordt aangekondigd. De kreet Flashmob ben ik jaren geleden al eens in de krant tegen gekomen. Dan is het leuk een echte toepassing, en nog wel bij een bibliotheek, tegen te komen. De website van DOK Delft ziet er wel modern uit, doch ik vind het niet uitnodigend en ook niet erg duidelijk qua navigatie. En wat doe je dan? Gauw wegklikken.
Via de website Radiocast.nl van de publieke omroepen heb ik diverse pods beluisterd. Het gaat eenvoudig en snel, zonder gedoe met inlogaccounts of downloaden van speciale programma's. Met andere woorden, het is laagdrempelig. Inmiddels zit ik de arbeidsvitaminen (van een maandag) te beluisteren. Na enig grasduinen ben ik er achter dat er een groot cultureel aanbod is op het gebied van podcasts. Wat wel lastig is dat je op elke site steeds opnieuw het geluidsvolume moet instellen. Maar om dat probleem op te lossen is er vast wel een handige truc...

Ding 14 over instant messaging

Met chatten is het net als met de fax, toen die er nog maar pas was. Je hebt er alleen wat aan als degenen met wie je wilt communiceren er ook eentje hebben. In mijn situatie heb ik nog niet meegemaakt dat er iemand met mij wilde MSN'en. Zelf heb ik de behoefte ook niet, hoewel ik me kan voorstellen dat jongeren er veel plezier aan beleven. Ik vind dat dit medium uitnodigt tot vluchtige informatie en dat het qua inhoud (gebaseerd op wat ik bij anderen heb gezien) grotendeels overeenkomt met het SMS berichtenverkeer. Kenmerkende vragen zijn: waar ben je nu? wat doe je nu? Enzovoorts. Geen zaken die in mijn informatiebehoefte voorzien. Skype zie ik wel als een nuttige toepassing, doch omdat ik prive weinig bel heb ik het nog niet geïnstalleerd. Bovendien heb ik nog een paar honderd euro tegoed op mijn mobieltje, dat ik binnen een jaar moet wegbellen...
Het chatten is overigens een nuttig medium voor groepen van 10 of meer personen, die vrijwel continu online zijn en met intervallen korte stukjes informatie willen uitwisselen. Zoals studenten die gezamenlijk aan een project werken of elkaar helpen met huiswerktips, etc. Ook na het lezen van de achtergrond info heb ik geen aanleiding hiermee aan de slag te gaan. Kortom chatten is niet mijn ding. En het woordje Chat in Gmail is voor mij een Franse poes. Oan't safier mar wer!

Ding 13 - Online documenten

Een tijd geleden heb ik al een Google Docs account aangemaakt. Er was namelijk sprake van een aanleiding. Ik ben bezig met een artikel dat ik met een ander schrijf. Voor dit doel maken we beiden documenten over deelonderwerpen in Google docs. Het begon met het converteren van een aantal reeds beschikbaare Word documenten. We kunnen nu in hetzelfde document werken en hebben inderdaad steeds maar één actuele versie. Een ander voordeel is dat je vanaf verschillende werkplekken toegang hebt.
Tegelijkertijd betekent dat wel dat je niks meer kunt als je eens zonder internet komt te zitten. Hoe vervelend dat is merk je pas als het gebeurt. Overigens heb ik van cruciale documenten altijd een kopie op mijn eigen PC. Een voordeel is wel dat je minder afhankelijk bent van Microsoft maar tegelijkertijd help je Google om nog meer over iedereen te weten te komen. Daarom zou ik geen prive documenten zomaar 'ergens' op een server te parkeren.
Een van de documenten van het artikel-in-bewerking staat online
Een nadeel van het online werken is dat het "typt met een echo". Het is namelijk heel irritant als de tekst die je schrijft vertraagd op je scherm komt. Dit is ook het geval tijdens het berichten schrijven in gmail. Het zal wel te maken hebben met te weinig capaciteit van de internet verbinding.

Ding 11 & 12 - Wiki's

Ben nu bezig me in te lezen in achtergronden van Wiki's. Totnutoe was ik regelmatige consument van Wikipedia, bijvoorbeeld over historische onderwerpen. Er is zelfs als een Friestalige versie: "Wolkom by de Fryske Wikipedy!Ynformaasje op Wikipedy is frij en fergees te brûken."
Zo lees ik net dat veel kennis in organisaties in e-mail bestanden zit. Omdat bedrijfsregels de e-mail beperken tot 50 Mb is er sprake van gereguleerd geheugenverlies. Oftewel, veel kennis gaat verloren. Een nuttige toepassing lijkt mij de organisatie van (terugkerende) evenementen, waaraan verschillende personen op dito lokaties samenwerken. Draaiboeken (als Word document) komen niet verder dan een soort checklist in de aanvangsperiode. Daarna raakt de informatie zodanig versnipperd in sequentiële e-mails en reacties daarop, dat je veel redundantie krijgt en het overzicht snel kwijtraakt.
Het intranet is te statisch en bevat gebruikers barrières. Kennelijk zijn wiki's hiervoor een betere oplossing. Maar dan hebben we (bijvoorbeeld in het KC) wel een aanjager nodig die de kar trekt om zoiets van de grond te krijgen...
Hoe kijk ik tegen de Wiki aan? Als tool om kennis te vergaren, te structureren en te verrijken, gebaseerd op de van meerdere mensen.
De Wiki.obdeventer.nl ziet er bijzonder uitnodigend uit, mooie opmaak met frisse kleuren. Dan zijn de Amerikaanse versies (die ik totnutoe heb gezien) toch wat saai.
Een interessante bieb-toepassing lijkt mij HIPs, waarbij amateur historici een stuk lokale geschiedenis kunnen beschrijven en dat geïnteresseerden kunnen aanvullen met verhalen, foto's en interessante weetjes. Zoiets zou ik wel willen opzetten als een pilot project, maar wanneer? Te weinig tijd...

Ding 10 - social bookmarking

Het filmpje van LeeLeFever (Social bookmarking in plain english) is heel verhelderend over het aanbrengen van structuur in relevante informatie op het web. Zo had ik zelf ook een lijst van Favorieten die zo lang is dat je er in verdwaalt, en op elk van de drie computers waarop ik werk weer anders is. Enige tijd geleden had ik dat opgelost met Symbaloo.com, een Nederlandse applicatie voor het online bijhouden van de sites die je gebruikt. Daarmee kun je ook tabs maken, zoals 'werk' 'financieel' 'vakantie' 'hobby' etc. Het werkt prima en is eenvoudig te gebruiken. Het voordeel is dat je niets hoeft te installeren, zelfs geen extra knopjes in werkbalken. Daar hou ik niet zo van, want zo nu en dan maak ik de PC helemaal schoon en dan ben ik dat soort dingen allemaal weer kwijt.
Kennismaking met Delicious: menu rechts Popular Tags. Gekeken bij Webdesign en vervolgens ingezoomd op CSS coding (cascading style sheets). Om dergelijke info te vinden (voor het bouwen van websites) was ik een paar jaar geleden uuuuuren achtereen bezig. Voor niche hobbies en specialiteiten is dit inderdaad een interessante zoekbron. Maar op dit moment heb ik die behoefte niet, dus ga ik dat allemaal niet lezen...
Voor het aanmaken van een account kun je niet zondermeer de gmail inlognaam en wachtwoord gebruiken. Een e-mail adres mag niet en in het wachtwoord moet minimaal 1 cijfer staan. Doen ik dus maar niet, want dat ben ik met een tijdje weer kwijt en het geeft alleen maar extra e-pollution.
Een praktische toepassing die me relevant en nuttig voor anderen lijkt is het opzetten van een tag-netwerkje over Fryske literatuur.
Waar ik nog een oplossing voor zou willen is een 'dead link alert' oftewel een automatische melding zodra een van je bookmarks/tags/favorieten niet meer online is.
Nog een kritische noot over tags. Je bent afhankelijk wat een ander er van bakt. Zo zit ik nu te luisteren naar U-tjoeb, gezocht naar een playlist van The Byrds (die 32 video's belooft). Klik ik hem aan en krijg ik een stuk jazz uit 1929. Klopt dus helemaal niets van...

Ding 9 Observaties en overpeinzingen

Voordat ik aan 23 dingen begon had de kreet Web 2.0 voor mij niet zoveel betekenis. Inmiddels is gebleken dat ik wel gehoord had van diverse componenten van dit containerbegrip en al gebruiker ben van sommige applicaties (zoals online radio). Mijn benadering ten aanzien van computers en software is nogal functioneel: Pas als ik iets nodig heb ga ik er naar zoeken. Door deze cursus krijg je wel inzicht in hoe snel de ontwikkelingen gaan. Zodra er iets nieuws is wat aanslaat komen daarop allerlei add-ons en tooltjes (zoals Flickr). Door al die nieuwe varianten te combineren met elkaar of met bestaande oplossingen) onstaat een enorm scala aan nieuwe mogelijkheden.
In de middeleeuwen was het voor één persoon nog mogelijk alle kennis ter wereld te beheersen. Vermoedelijk was Leonardo da Vinci als 'universal genius' de laatste die dit kon. Zelf werk ik inmiddels 10 jaar met internet en ik vermoed dat het bijna net zo lang geleden is dat één persoon alle applicaties en tools nog kon overzien.
Ik ga hier niet over die applicaties en tools schrijven, doch ben van mening dat het hele Web 2.0 gebeuren drie (misschien wel meer...) maatschappelijke ontwikkelingen zal versterken:
1-verbreding van de kloof tussen de digi's en de digi-no-no's, oftewel als je het niet enigszins bijhoudt wordt je digibeet in een zucht en een scheet.
2-digitale vervuiling oftewel e-pollution; wereldwijd staan de servers vol met onzin (zoals tig varianten van dezelfde foto). En niet te vergeten alle oude mail- en andere oude accounts die je ooit hebt aangemaakt, niet meer gebruikt of zelfs al vergeten bent.... Dat betekent een enorme hoeveelheid data en een dito energieverbruik. Al die serverparken gebruiken wel continu elektriciteit.
3-het vinden en bewerken van informatie is belangrijk voor de 'digital survival'; naar verhouding wordt hieraan steeds meer menselijke tijd en inspanning besteed. Dat gaat ten koste van het scheppend vermogen oftwel het creëren van 'orignal content' door de mensheid als geheel. Een soort virtuele vertrossing?

Ding 8 - online foto's bewerken

Op dit moment gebruik ik 3 verschillende programma's om een foto te resizen of te bewerken. Die heb ik in mijn Symbaloo pagina staan, zodat ik ze ook weer terug kan vinden. Het zijn: http://www.foto-service.nl/resize/ (kun je teksten mee toevoegen) http://www.resizer.nl/nl.html (snel en simpel) en http://www.picresize.com/ (met twee schermen waarin je origineel en bewerkte versie ziet). Allemaal relatief eenvoudig, maar daarom juist zo handig.
Sinds deze blog komt er een nieuwe bij Picnik. Voor mijn webshop heb ik namelijk plaatjes nodig van 300x225 pixels. Croppen lukte totnutoe prima, maar controleren van de juiste afmeting lukte pas nadat het plaatje gereed was. Dat moest ik daarom in een ander programma doen. Want met Photoshop en andere Lagen-programma's kom ik niet uit de voeten. Die kunnen weer veel teveel...
Het plaatje van de Volvo heb ik ermee bewerkt, kleuren wat aangepast, formaat 300x225 en daarna gedownload. Toen in de blog gezet en tot mijn verbazing was hij veel kleiner. Dat heb ik veranderd in de html code, doch hierdoor is de foto wat minder scherp geworden. Anyway, de mogelijkheden zijn me duidelijk geworden.
O ja, en voor het maken van een foto van het beeldscherm gebruik ik een ander programma, te weten ScreenHunter. Ook handig voor het maken van een screenshot van internet aanmeldingen of betalingen die je doet.

Ding 7 meer Flickr

Naast het bladeren op Flickr, heb ik emt andere foto-opslag sites geëxperimenteerd. Wat mij daarbij aanspreekt is de back-up die je online kunt maken. Ik heb veel historische foto's in digitale vorm. Geleend van heel veel mensen en zelf gescand. Dat heeft veel tijd en moeite gekost en dan is fijn als je dat extern kunt bewaren. Hiervoor gebruik ik Photobucket.com en Esnips.com. Er zijn ook anderen, zoals Myfilehut.com en Pbase.com, doch daarmee heb ik nog geen ervaring opgedaan. En natuurlijk kun je ook een fotoalbum maken, via bijv. Myphotoalbum.com.
De foto's op Google Maps ben ik een tijd geleden al tegengekomen. Handig ter voorbereiding op bijvoorbeeld een vakantiebestemming. De ColorPickr is een mooi tooltje voor het maken van ontwerpjes van website achtergronden, om sfeer met matching colors te creeëren. Wat die Jaguar betreft, doe mij maar een blauwe met 4 wielen. De truc van het hele Flickr gebeuren is het werken met de tags. Als je dat in de vingers krijgt kun je er nog veel meer mee doen. Denk ik. Het zoeken op namen van bekende mensen is ook aardig. En plaatjes van oude motorfietsen bekijken, daarmee ben ik het langste zoet geweest... Vooral toen ik ontdekte dat je het als een slideshow kunt laten lopen.

Ontdekkingen op Flickr

De eerste zoekactie op Flickr geeft me de indruk dat dit vooral wordt gebruikt door jongeren. Dat gebeurde door te zoeken op een dorpsnaam: Feesten, partijen, kermis, bier en jongens die een foto van hun piemel uploaden naar Flickr... Door het combineren van zoektags komen ook andere plaatjes naar boven. Daarentegen leverde een zoekactie op mijn favoriete vakantiebestemming helemaal niets op. Lekker rustig, en dat wou ik maar zo houden.
Zelf heb ik maar een foto toegevoegd van een auto auto. Zo eentje zou ik nog wel eens willen hebben. En hieronder een linkje naar een leuke foto die ik op Flickr vond.Siberische tijger op Flickr

Ding 1 tot en met 5 afgerond

De zomer is definitief voorbij, de blaadjes vallen weer en 23 dingen gaat verder. Zojuist heb ik de stand van zaken doorgenomen en ontdekt dat de Dingen 1 t/m 5 zijn afgerond. In de loop der tijd ben ik wel met diverse andere dingen bezig geweest, meestal omdat er een concrete aanleiding toe was. Zoals verschillende online methoden om foto's te bewerken en gebruik ik Symbaloo. Echter, dat is allemaal nog niet in de webslogs bijgewerkt...
Mijn weblog heeft een nieuw kleurtje gekregen en zo zijn er nog wat aanpassingen geweest. Even frunniken met de instellingen om te kijken wat er allemaal mogelijk was. Zo heb ik bijvoorbeeld de Stock Ticker verwijderd. Dat is zo'n gadget die ik toch nooit gebruik. Er staan ook nog wat dooie linkjes van de You Tube filmpjes, maar die haal ik er later wel uit. De Buienradar is overigens wel heel handig, vooral als je op de fiets bent.