Over sociale netwerken

Na het bekijken van het Lee LeFever filmpje herinner ik me een aantal ervaringen met het verschijnsel social networks. Bij het zoeken naar oude bekenden (uit de tijd van vóór het internet) kwam ik verwijzingen tegen naar Facebook en andere sites. Ook zijn er diverse websites om oude klasgenoten terug te vinden. Vaak staan er alleen maar namen in en hebben de betreffende personen zich nooit echt aangemeld. Verder had ik me (meer dan een jaar geleden) aangesloten bij een netwerk voor ondernemers, als ik het goed herinner via de Kamer van Koophandel. Daarmee ben je dan een tijdje bezig, deels uit nieuwsgierigheid. Na verloop komen er allerlei andere interessante internet applicaties op je pad en dan verdwijnt zoiets weer uit beeld.
De essentie is me duidelijk; het schijnt dat je binnen 7 stappen (is mensen) toegang hebt tot de koningin of Obama. Niet dat die daar op zit te wachten... Maar het idee is dat je met iedereen contact kunt leggen als je weet via welke mensen de lijntjes lopen. Dat is waarmee de social networking software kan helpen.
Vanuit het linkdossier heb ik een aantal websites bezocht; sommigen zijn wel heel typisch Amerikaans. Toen ben ik gaan kijken op Schoolbank.nl (die heel veel gebruikers schijnt te hebben). En dan moet je je aanmelden met adresgegevens en geboortedatum. Daarin heb ik dus geen zin, want ik heb geen flauw idee waar dat terecht komt en wie dat beheert.
Na het bekijken van diverse websites en lezen van de artikelen kom ik tot de conclusie dat LinkedIn mijn voorkeur zou hebben. Na inloggen heb ik een aantal profielen bekeken en daarbij kwam ik ook nog enkele bekenden tegen.
Zoals voor veel toepassingen geldt ook hiervoor: als je weet wat je ermee kunt en het past binnen je plaatje van 'behoeften, wensen & doelen' is het nuttig.
Tot slot een citaat dat ik vond in zo'n profiel: Lezen is denken met andermans hoofd.