Ding 22 ... Bibliotheek 2.0

Openening statements: "Bibliotheek 2.0 moet". Figurant 1: "2.0 dat lijkt op een software release...". Figurant 2: "Laten we maar wachten, 3.0 wordt vast nog veel beter!". Ad1 1 - Als je niet weet wat het is, mis je het ook niet. Ad 2 - Als je de ideale situatie wilt, kun je de rest van je leven blijven wachten. De moraal van dit filosofische verhaal. B 2.0 is niet dé oplossing, voor een groot deel van het publiek is het (wellicht) helemaal niet belangrijk. Is het een verzamelbegrip om al die sociale interactieve internet oplossingen in te vangen? Of is het gewoon een statement waarmee je kunt aangegeven dat je lekker met de tijd meedoet?
Hoe e-interactive moet een bibliotheek zijn? Uiteindelijk is het lezen van een boek (of dat nou op papier is of op een e-reader) een tamelijk individualistische activiteit. Beschouwen we de activiteit lezen als een black box, dan kunnen we er een input en een output aan hangen. Voor de input kun je moderne technologie inzetten om mensen te prikkelen, nieuwsgierig te maken, uit te nodigen en aan te zetten tot lezen. Vraag blijft of ze daarvoor de bieb nodig hebben... Aan de output zijde kun je mensen tools bieden om gedachten uit te wisselen, 'het er over te hebben' en sociale interacties uit te lokken. Overigens is de vraag hoever je daar als bibliotheek in moet meegaan. Lekker klessebessen op internet met klanten? Daar kun je de hele dag mee vullen... en de centen van de baas zijn niet van blik. Oftewel, wie zal dat allemaal betalen?
Pas na deze intro ben ik de achtergrondartikelen etc. van dit ding gaan lezen. Het artikel van Frankwatching over de Bieb Vlissingen vind ik een goed voorbeeld. Pak uit alle mogelijkheden een klein aantal die passen bij de bedrijfsdoelstellingen. Als zo'n oplossing aanslaat, kun je hem uitbreiden, verbeteren en promoten. Nieuwe behoeftes dienen zich vanzelf aan en dan kun je weer zoeken in de 2.0 toolbox om te kijken wat het beste bruikbaar is.
En toen wilde ik de beide u-tjoeb filmpjes bij dit ding gaan bekijken. Dat is nu even vervelend, want ik zit net zo lekker te luisteren op Finetune (mijn nieuwe digitaal station) en dan gaat die meneer door "Eight miles high" heen praten. Wordt het weer net even teveel multi media. Tekenend voor deze tijd van overaanbod en consumptie gretigheid... Kortom, keuzestress. Ik moet kiezen! Tijdje later: Ja, ik heb de beide filmpjes van Dennis Eijsten bekeken. Heel verhelderend.